بی تابیهام زیاد بود. مریض شده بودم. یک شب خواب دیدم یک مرد نورانی که نمیتوانستم چهرهاش را ببینم همانطور که روی یک اسب سفید نشسته بود به من گفت: این قدر بیتابی نکن، صبر داشتهباش و چیزی به من داد و گفت: این را بگیر، تو را آرام میکند و از خواب بیدار شدم. خواب را که برای برادرم تعریف کردم، گفت:
یقین حضرت عباس(ع) بوده، بچهات پسر است، اسمش را عباس علی بگذار.