مادر شهید:
می دانستم پسرم آرزوی شهادت دارد. نامههایی که میفرستاد را بو میکشیدم و میبوسیدم. دوپسر دیگرم هم راهی جبههها شدند...
نبودن سه پسرم دل تنگم میکرد و منتظر نامههایشان مینشستم. با صدای هر زنگ در کنجکاو میشدم.
تصمیم گرفتم خودم هم برای کمک به پشت جبههها راهی شوم. همسرم بیقراریهای مرا دید. انگار من هم نمیتوانستم در خانه بنشینم و تماشا کنم. اجازه مرا هم داد و به مدت چهل روز به کرمانشاه و سر پل ذهاب رفتم.