خاطرات سردار شهید غلام حسین رحمانی( ۱۳۳۸ - ۱۳۶۶ شمسی) فرمانده گردان رزمی امام حسین امام حسن مجتبی علیه السلام .
غلام حسین فرزند حسین و قربانگل، معلمی دلسوز و مبارزی متواضع بود و در سال ۱۳۵۸ با خانم فاطمه قزلسفلو ازدواج کرد سه دختر و یک پسر به یادگار گذاشت. سردار رحمانی در سال ۱۳۶۵ تغییر خدمت داده و پاسدار افتخاری شد و با مسئولیت فرماندهی در عملیات کربلای ۵ چنان مقتدرانه به شهادت رسید. که خاطره شهادتش بین دوستان نماد شجاعت شده است در کتاب پس از خاطرات وصیت نامه شهید به صورت موضوعی تدوین شده است.
خاطره ای از کتاب:
- مریم جون برو جلو بابا رو ببوس دیگه، برو! برو!
- نه نمیخوام، باید مدرسه برم.
آخه تازه آماده شده بودم، با بچهها باید میرفتم آمادگی. از کنار تابوتی که وسط حیاط میان جمعیتی از مردم بود، رد شدم و رفتم. هیچ شناختی از فرد توی تابوت، که میگفتن شهید شده نداشتم. نگاه کردم، بابا را هم در حیاط ندیدم.
مدّتی طولانی گذشت اما پدرم نیامد. کمکم فهمیدم دیگر برنمیگردد. به خاطر بوسه آخر از دست رفتهام غمگین و دلتنگ شدم.
از آن به بعد تمام لحظههای زندگی ما، فقط با یاد او، سپری شد.